شناسه : 2096203


من هنوز نفهمیده ام بر چه اساسی همه میهمانان برنامه هفت می گفتند حالشان خوب است و همه از برخورد خوب و گرم مردم و منتقدان و اهالی رسانه با فیلم شان سخن می گفتند!! من که در میان این چند فیلمی که دیده ام، بگذریم...

وبلاگ کشکول نوشت :

امشب فیلم شیفتگی، ساخته علی زمانی عصمتی فیلم ساز یزدی را در سینما تک دیدم.
فیلم را دیدم و دلم سوخت!
دلم به حال به هدر رفتن کوشش های یک گروه جوان سوخت!
دلم به حال مرتضی نسیم سبحان سوخت که بیشتر بازی هایش در این فیلم سیاه شد و دیده نشد!
دلم به حال خانم رویا تیموریان -که بازی هایش را بسیار دوست دارم- سوخت!
دلم به حال کوته بینی و ترسو بودن مسئولین و سیاست گزاران جشنواره سی و دوم فیلم فجر سوخت!
دلم به حال خودمان سوخت که بی خودی دل و امید به تدبیر بسته ایم!
نمی خواهم از فیلم شیفتگی دفاع کنم و یا آن را نقد کنم، هر چند فیلم به تدوین دوباره و کوتاه شدن پاره ای از صحنه ها و پلان ها نیاز دارد و از نارسایی فیلم نامه هم آسیب دیده و ...
می خوام بپرسم موهای تراشیده خانم تیموریان چه گزندی و به کجای خط قرمز دوستان زده که باید صحنه هایی که ایشان کلاهشان را بر می دارند، سیاه / فیداوت شود؟
مگر زن سر تراشیده را پیش از این در سینمای ایران کم دیده ایم؟
فریماه فرجامی در فیلم سرب کیمیایی / گل شیفته فراهانی در فیلم درخت گلابی داریوش مهرجویی/  زهرا داوودنژاد در بچه های بد علیرضا داوودنژاد و خاطره حاتمی در قرنطینه منوچهر هادی
گمان کنم مشکل چیزی سوای بازیگر و گریم و سوژه باشد: پیشینه کاگردان و ساخته پیشین او !
باور من این هست که سال های پیش گروه داوران بر اساس خط فکری و سیاسی خود و به سفارش معاون سینمایی ارشاد و یا دوستانش داوری می کردند، داوران امسال هرچند شابد دارای دیدگاه و سلیقه داوران گذشته را نداشتند اما در داوری خود، بـــــــاج دادند!
باج به جوی که درست شد؛ جوی که حاتمی کیا با دفاع از شیار 143 درست کرد!(شاید درباره حاتمی کیا در آینده چیزهایی بنویسم)
جوی که نمایندگان مجلس به پا کردند و نشان دادند هنوز فضای تنگ و امنیتی دولت پیش به یادگار مانده!!
... بگذریم فیلم شیفتگی با همه خوبی ها و بدی هایش به ما گفت: نیازی نیست تا برای انجام کاری خودت را دگرگون کنی، همین که خودت باشی بس است، خودت باش و کارت را درست انجام بده؛ گفت که می توان زن بود اما مردانه ایستاد حرف زد و کار کرد، درست همان گونه که بانوی بزرگوار سینمای ایران، بانو رخشان بنی اعتماد مردانه ایستاد و فیملش را ساخت و حرفش را زد، کاری که خیلی از مردهای سینمای ایران انجام ندادند!!