شناسه : 17605475


ديروز كه گذشت، 5 دي ماه بود؛ زادروز فرخنده ي استاد "بهرام بيضايي" نازنين...

وبلاگ کشکول نوشت: 

انديشه اش همچنان پويا، بازوانش پرتوان، خامه اش روان، و تن و جانش از گزند بدي ها و پلشتي هاي روزگار دور باد...
به همين مناسبت پيام استاد كه براي دوستدارانش در سال 90 و بمناسبت 73 سالگي اش نوشته شد، پيش روي شماست:

از شما مي پُرسَم، كه اِمروز به جهان مي آييد
فردا چه پيشِ روي شماست؟ ... آيا ما را تكرار مي كنيد، بر جاده هاي تَنگ سراشيب
و خسته به تلخي، جاي ديگران را مي سپريد؟
آيا از شما يكي- يا همه- بن بَست را مي بينيد
و زمان را كه مي گُذَرد؟
آيا به پُشتِ سر مي نگَريد، به رَهِ سخت آمده و ميان بُري مي يابيد؟
ما خويش را نمي بخشيم، -ما درجازَدِگان—
ما قربانيانِ خُوديم؛ امّا آيا فردا روزِ بهتري است؟
از شما مي پُرسَم... كه اِمروز به جهان مي آييد!
و اينك بخشي از روايت "آرش" در كتاب "سه برخواني"
... خورشید به آسمان و زمین روشنی می بخشد، و در سپیده دمان زیباست.
ابرها باران به نرمی می بارند. دشتها سبزند. گزندی نیست. شادی هست؛ دیگران راست.
آنک البرز؛ بلند است و سر به آسمان می ساید.
و ما در پای البرز به پای ایستاده ایم؛ و در برابرمان دشمنانی از خون ما؛ با لبخند زشت.
و من مردمی را می شناسم که هنوز می گویند ؛ آرش بازخواهد گشت...