شناسه : 23433985


هرچه بوده و هرچه است، تردیدی در خباثت زمامداران آل سعود وجود ندارد و ضرورت خشکاندن ریشه‌های این شجره خبیثه ملعونه این روزها صدچندان احساس می‌شود؛ اقدامی که بی‌گمان با انفعال در عرصه سیاست خارجی و خوش‌بینی‌های افراطی تحقق‌یافتنی نیست.

وبلاگ شبکه های اجتماعی نوشت:

حکومت آل سعود از همان آغاز تا کنون، یکسره مایه ننگ جهان اسلام بوده است و جز این از حاکمان دست‌نشانده‌ سعودی که از اسلام جز نمادی و از مسلمانی جز نامی به همراه نداشته‌اند، انتظاری نیست. اگر از بربریت‌های این طائفه سبک‌‌مغز در دهه‌های گذشته هم صرف‌نظر کنیم، تامل در رفتارها و رویکردهای آنان در دهه‌های اخیر نیز به‌تنهایی دنائت و خباثت آنان را نمایان می‌کند.

سرسپردگی کامل به نظام سلطه و دشمنان قسم ‌خورده اسلام ناب به‌ویژه شیطان بزرگ که جلوه‌های عینی آن در سال‌های اخیر بیش از پیش بروز یافته، خیانت‌ها و جنایت‌هایی فراوان را رقم زده است. پشتیبانی سنگین مالی از ارتش متجاوز بعثی و رئیس‌ جمهور معدوم عراق در تجاوز به کشور اسلامی ایران که پیامدهای فوق‌العاده انسانی و مالی به دنبال داشت، از جمله برجسته‌ترین خباثت‌های این حکومت بزدل در دهه‌های اخیر به شمار می‌آید؛ رویکردی خائنانه که سرمایه‌های انسانی و مالی دو کشور بزرگ اسلامی را قریب به هشت سال رودرروی یکدیگر قرار داد و ده‌ها هزار انسان بی‌پناه را به شهادت رساند.

به خاک و خون کشیدن صدها حاجی بی‌پناه در حرم امن الهی در سال 1366، نمونه‌ای دیگر از جنایت‌های دلخراش و درعین حال بزدلانه‌ای است که حاکمان زبون سعودی مرتکب شده‌اند؛ جنایتی رذیلانه که قلب ملت ایران و حق‌جویان را داغدار کرد و خشم آزادیخواهان گیتی را برانگیخت؛ جنایتی که امام راحل(ره) در نخستین سالگرد وقوع آن در پیامی تکان‌دهنده تصریح کردند «اگر از صدام بگذریم، اگر مسأله قدس را فراموش کنیم، اگر از جنایت‌های امریکا بگذریم از آل سعود نخواهیم گذشت. ان‌شاءالله اندوه دلمان را را در وقت مناسب با انتقام از امریکا و ال سعود برطرف خواهیم کرد و داغ و حسرت حلاوت این جنایت بزرگ را بر دلشان خواهیم گذاشت... .»

سریال‌ جنایت‌های بی‌شرمانه رژیم حاکم بر عربستان سعودی را پایانی نیست؛ جنایت‌هایی که حاکمان دون‌مایه سعودی، به پشتوانه دلارهای بادآورده نفتی و سرسپردگی خائنانه به شیاطین قسم‌خورده مرتکب می‌شوند و از واکنش‌ سازمان‌های بین‌المللی مدعی طرفداری از حقوق‌ بشر هم مصون می‌مانند. به خاک و خون کشیدن مردم بی‌پناه یمن و همدستی با تروریست‌های تکفیری در کشتار مردمان ستمدیده سوریه و عراق و ... نمونه‌های دیگری از جنایت‌های پیدای این حکومت کوته‌‌فکر است و این‌ سوای از انبوه خیانت‌ها و جنایت‌های پنهانی است که چندان بروز نمی‌یابند.

بی‌جهت نیست که امام امت(ره)در سال 67‌ فریاد می زنند که «اگر از صدام بگذریم، اگر مسأله قدس را فراموش کنیم، اگر از جنایت‌های امریکا بگذریم از آل سعود نخواهیم گذشت» و  28 سال بعد از آن، رهبر فرزانه انقلاب، اینان را «شجره خبیثه ملعونه» می‌نامند؛ آن‌گاه که در نخستین سالگرد وقوع فاجعه منا فرمودند: « یکی از کارهای واجب و لازم بر عهده‌ مسئولان امّت اسلامی و مدّعیان حقوق بشر، تشکیل یک هیئت حقیقت‌یاب در این قضیّه است؛ باید بروند حقیقت را [روشن کنند]؛ با این‌که حالا یک‌سال هم گذشته است امّا مصاحبه‌هایی شده است، عکس‌هایی برداشته شده است، اسناد و مدارکی وجود دارد که می‌تواند حقیقت را تا حدود زیادی روشن بکند؛ بروند یک گروه حقیقت‌یاب، حقیقت مطلب را در بیاورند؛ معلوم بشود که در این حادثه آل‌سعود مقصّر هستند یا نیستند –آن‌ها می‌گویند ما مقصّر نیستیم- معلوم بشود، واقعیّت قضیّه روشن بشود که این‌ها مقصّرند یا مقصّر نیستند. این سلسله و شجره‌ خبیثه ملعونه، دهان‌ها را با پول می‌بندند، این بندگانِ پول و بندگانِ دنیا، نمی‌گذارند کسی [علیه‌[ این‌ها حرفی بزند، اعتراضی بکند. یک هیئت حقیقت‌یاب لازم است، باید بروند از نزدیک ببینند، مسئله را بررسی کنند؛ هرچه [می‌خواهد] طول بکشد. این از جمله‌ کارهایی است که مسئولین محترم ما هم بایستی در نظر بگیرند و دنبال بکنند و اهمّیت [بدهند].»

این روزها در سالگرد وقوع فاجعه هولناک منا شایسته است ابعاد این جنایت، بیش از پیش روشن شود و چهره‌های برجسته و نخبگان جهان اسلام مصمم و استوار به عرصه واکاوی و روشنگری درباره این «شجره خبیثه ملعونه» وارد شوند؛ اقدامی که تسامح در تحقق آن پیامدهایی سنگین و چه بسا ویرانگر را به دنبال خواهد داشت و البته با توجه به شیوه سعودی‌ها در تطمیع‌‌های دلاری، چندان امیدی به آن نیست؛ همچنان‌که حکومت‌های دخیل هم واکنش درخوری به فاجعه منا و عاملان آن انجام ندادند. در این باره تامل در سخنان رهبر معظم انقلاب، روشنگر خواهد بود:

یک بُعد دیگر مسئله، مسئله‌ امّت اسلام است. امّت اسلامی در ابعاد وسیع خود نسبت به این حادثه داغدار شد. خب شهدای ما، شهدای منا و شهدای مسجدالحرام برروی هم حدود ۴۷۰ یا مثلاً ۴۸۰نفر بودند، ولی آنچه از آمارها به‌دست می‌آید، مجموع شهدا از کشورهای مختلف، در حدود هفت‌هزار نفرند! این رقم خیلی رقم بالایی است. چرا در کشورهای دیگر، دولتها، خانواده‌ها، ملّتها عکس‌العمل نشان ندادند نسبت به این حادثه؟ این چه بلای بزرگی است که جان امّت اسلامی را فراگرفته؟ این، مصیبتِ بزرگ است. دولتها دچار رودربایستی سیاسی‌اند، دولتمردان کشورهای مختلف احیاناً اسیر پول و قدرت و روابط سیاسی و مانند اینها هستند، [امّا] دانشمندانشان چرا ساکت ماندند؟ علمایشان چرا حرف نزدند؟ فعّالان سیاسی چرا صحبت نکردند؟ روشنفکرانشان چرا مقاله ننوشتند، اعتراض نکردند، حرف نزدند؟ البتّه در کشورهای دیگر، به تعداد شهدای ما شهید نبود امّا صد نفر، دویست نفر در کشورهایی مثل مصر، مثل مالی، مثل نیجریه و دیگر کشورها به شهادت رسیدند. خب حالا رؤسای کشورها دچار معادلات سیاسی و معادلات قدرتند، آنها [اعتراض] نمیکنند، انسان از آنها خیلی هم توقّعی ندارد با این وضعی که متأسّفانه دولتها دارند، انسان نمیتواند خیلی هم انتظار داشته باشد؛ لکن آحاد برجسته‌ جامعه چرا حرف نزدند، چرا سکوت کردند؟ برای دنیای اسلام، بلا این است، مصیبت این است؛ حسّاس نبودن در مقابل یک حادثه به این عظمت در خانه‌ خدا که در جوار بیت الهی، کسانی با پررویی و با وقاحت تمام، یک حادثه‌ی سنگینِ ننگین را از سر بگذرانند، بدون اینکه از دنیای اسلام حتّی عذرخواهی هم بکنند.»

هرچه بوده و هرچه است، تردیدی در خباثت زمامداران آل سعود وجود ندارد و ضرورت خشکاندن ریشه‌های این شجره خبیثه ملعونه این روزها صدچندان احساس می‌شود؛ اقدامی که بی‌گمان با انفعال در عرصه سیاست خارجی و خوش‌بینی‌های افراطی تحقق‌یافتنی نیست.

نویسنده: فاطمه فائزی